74986547_906
27 stycznia 2026

Morze Północne jako strategiczne centrum energetyczne Europy

Współpraca transgranicznea nabiera nowego znaczenia w nowym układzie geopolitycznym.

 

Morze Północne w centrum europejskiej transformacji

 

Podczas trzeciego Szczytu Morza Północnego w Hamburgu (26 stycznia) państwa europejskie potwierdziły ambitny cel: przekształcenie Morza Północnego w największe na świecie centrum energetyczne, oparte głównie na morskiej energetyce wiatrowej. Zapowiedź niemieckiej minister gospodarki Katheriny Reiche stanowi wyraźny sygnał polityczny, gospodarczy i strategiczny – szczególnie w warunkach nasilonej rywalizacji geopolitycznej i presji na bezpieczeństwo energetyczne Europy.

 

Skala przedsięwzięcia

  • 300 GW mocy z morskich farm wiatrowych i sieci elektroenergetycznych do 2050 r.
  • 100 GW ma powstać w ramach projektów transgranicznych, zgodnie z „Deklaracją Hamburską”
  • Produkcja energii z wiatru na Morzu Północnym ma wzrosnąć niemal dziesięciokrotnie
  • Energia z morskich farm wiatrowych może w 2050 r. zasilać ponad 330 mln gospodarstw domowych (obecnie ok. 32 mln)

 

Tak duża skala inwestycji nie jest możliwa bez ścisłej współpracy między państwami regionu.

 

Współpraca transgraniczna – fundament projektu

 

W „Deklaracji Hamburskiej” Niemcy, Francja, Belgia, Dania, Wielka Brytania, Islandia, Irlandia, Luksemburg, Holandia i Norwegia zobowiązały się do:

  • realizacji wspólnych projektów infrastrukturalnych,
  • rozwoju zintegrowanych sieci przesyłowych (offshore grids),
  • opracowania wspólnych ram finansowych,
  • koordynacji planowania przestrzennego na morzu.

W praktyce oznacza to odejście od modelu narodowych, izolowanych farm wiatrowych na rzecz regionalnego systemu energetycznego, w którym energia produkowana na morzu może być elastycznie przesyłana między państwami, w zależności od zapotrzebowania i warunków pogodowych.

 

Znaczenie strategiczne współpracy

 

a) Bezpieczeństwo energetyczne

 

Po agresji Rosji na Ukrainę Morze Północne stało się kluczowym filarem uniezależniania się Europy od rosyjskich surowców energetycznych. Jednocześnie rośnie debata o nowym rodzaju zależności – tym razem od USA. Regionalna, transgraniczna infrastruktura energetyczna:

  • zwiększa autonomię strategiczną UE,
  • zmniejsza podatność na presję zewnętrzną,
  • wzmacnia odporność systemów energetycznych na kryzysy.

 

b) Bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej

 

Ministrowie gospodarki zwrócili uwagę na konieczność zaostrzenia środków ochrony instalacji morskich, co bezpośrednio wiąże się z doświadczeniami Bałtyku (sabotaż, działania hybrydowe). Fakt, że po raz pierwszy w Szczycie Morza Północnego uczestniczyli przedstawiciele NATO, pokazuje, że:

  • infrastruktura energetyczna jest dziś elementem bezpieczeństwa zbiorowego,
  • ochrona farm wiatrowych, kabli i sieci przesyłowych wymaga ponadnarodowej koordynacji.

 

c) Konkurencyjność i polityka przemysłowa

 

Szczyt wysłał silny sygnał do przemysłu:

  • stoczni,
  • producentów turbin,
  • sektora stalowego i elektroenergetycznego.

Długoterminowe cele i współpraca transgraniczna:

  • stabilizują popyt,
  • umożliwiają skalowanie produkcji,
  • sprzyjają obniżeniu kosztów (cel: –30% kosztów do 2040 r.).

 

Do 2030 r. planowane są inwestycje rzędu 9,5 mld euro i stworzenie 91 tys. miejsc pracy – głównie w regionach nadmorskich.

 

Wyzwania i odpowiedź polityczna

 

Nieudane aukcje farm wiatrowych w Niemczech i innych krajach pokazały, że sama ambicja nie wystarczy. Odpowiedzią mają być:

  • kontrakty różnicowe (CfD) gwarantujące stabilność cen,
  • zmiany zasad aukcji i lokalizacji projektów,
  • szybsze procedury administracyjne,
  • sprawiedliwy podział kosztów między inwestycje a eksploatację.

Są to instrumenty, które również wymagają koordynacji na poziomie międzynarodowym, aby uniknąć fragmentacji rynku.

 

Wnioski

 

Morze Północne staje się czymś więcej niż obszarem produkcji energii – jest:

  • platformą współpracy transgranicznej,
  • filarem europejskiej suwerenności energetycznej,
  • elementem bezpieczeństwa strategicznego,
  • impulsem dla nowej polityki przemysłowej Europy.

 

W obecnych warunkach geopolitycznych współpraca transgraniczna nie jest już opcją, lecz warunkiem powodzenia transformacji energetycznej i utrzymania stabilności Europy.

 

Źródła:

EURONEWS

DW

 

fot. Fokke Baarssen/Zoonar/picture alliance